Het witte haar zo zacht
licht gekruld door zweet of na het wassen
haar altijd warme handen die graag vasthielden en streelden
deeg tot koekjes konden kneden als geen ander
Haar lichtblauwe twinkelogen
als ze luisterde en wilde begrijpen
onze verhalen verlangens avonturen
er altijd tijd voor maakte
Haar zachte huid
overal rimpels haar onderkin
waar ze zo om lachen kon
het was altijd goed en alles mocht
Ze was al klein en kromp met de jaren tot de kleinste
haar golvende grote boesom haar dikke buik
onder haar schort haar dunne benen
haar roze nylon ochtendjas
haar mooie volle stem
zingend stofzuigend orde scheppend
ze had steeds wat te doen
en anders repareerde verstelde ze onze kleren
Voor haar was iedereen hetzelfde
ze liet ons stiekem feesten drinken en zoenen
zweeg lachend toen mijn ouders vroegen
was innemend wijs op haar manier
Was van nature blij
met wat er was en had veel liefde
ze kon het leukste feestje bouwen
had blijkbaar ook geen zorgen
Haar bittere tranen later
toen ze oeroud soms nog kort besefte
dat ze niet meer denken kon
dan haar kinderliedjes verder zong
